मराठी गझल - सुधाकर इनामदार

marathi-gazal-sudhakar-inamdar, sahitya bharati, poem
गझल - सुधाकर इनामदार 

दारापुढती बाभळ आहे स्वप्नामध्ये मखमल आहे
अंधाराच्या फांदीवरती एकांताची कलकल आहे

कुणा वाटतो उपयोगाचा कुणा वाटतो उपभोगाचा
मला वाटतो देह खरे तर आत्म्यावरचे टरफल आहे

लोभस निर्मळ अपार सुंदर असे दिसाया कमळ तरी ही
सत्य हेच की बुडात त्याच्या नको तेवढी दलदल आहे

गूढ वाटते गंभीर आणि निश्चल अविचल शांत निरामय 
marathi-gazal-sudhakar-inamdar, sahitya bharati, poem
गझलकार सुधाकर इनामदार 
तरी परंतू खोल आतुनी स्थितप्रज्ञता चंचल आहे

मेघाच्या फुटक्या डोळ्याचा पाझर भिजवे आकाशाला
युगायुगांनी मात्र धरेचा ठाक कोरडा करतल आहे

नख्या वाढल्या सुळे वाढले कळेन कसले श्वापद झालो
कळेन कसले माझ्याभवती निबिड दाटले जंगल आहे

सापळ्यात कोणत्या अडकलो आहे आता आपण सगळे
कुठल्या भयगंडाने आपण झालो इतके हतबल आहे

भरकटलेले शेर हजारो माझ्या हातुन लिहले गेले
ओठावरती तुझ्या उखाणा दरवेळेला चपखल आहे

---------------------------------
सुधाकर इनामदार

Post a Comment

0 Comments